Winst maak je in de haven bij de aankoopsteiger
Er zijn van die wijsheden die je pas begrijpt als je met licht trillende handen een koopcontract voor een boot hebt ondertekend. “Winst maak je bij het kopen, niet bij het verkopen.” Het klinkt als iets wat een oude rot met verweerde pet mompelt terwijl hij zijn landvasten controleert. Maar hoe langer je meedraait in de haven, hoe meer je denkt: hij heeft gelijk. Helaas.
Een boot verkopen met winst is ongeveer net zo zeldzaam als windkracht 4 precies uit de goede hoek op zaterdagmiddag. Natuurlijk, het kán. Als je in 2012 een klassiek gelijnde stalen motorboot kocht “voor een prikkie” van iemand die er écht vanaf moest, en je hebt haar sindsdien liefdevol onderhouden, dan zou je vandaag misschien kunnen zeggen dat je “er weinig op hebt toegelegd”. Maar winst? Dat woord hoort thuis bij aandelen, niet bij watersport.
De botenmarkt is meestal een kopersmarkt. Er liggen altijd meer boten te koop dan dat er mensen zijn die ze spontaan adopteren. Dus als koper sta je sterk. Je kunt rustig kijken, vergelijken, nog eens kijken, een rondje om de steiger lopen, zuchten bij een roestplekje, fronsen bij rook uit de uitlaat en dan zeggen: “Tja… daar moet wel iets vanaf.” En vaak gáát er dan ook iets vanaf.
De kunst is dus niet verliefd te worden vóór de prijsonderhandeling. Want zodra je in gedachten al ziet hoe je met zonsondergang de haven uit tuft, ben je je onderhandelingspositie kwijt. De verkoper ziet het aan je ogen. Hij weet: deze man ziet zichzelf al in de kuip met een glas wijn. Dat kost minstens vijfduizend euro extra.
Toch zit er een romantische kant aan dit alles. We kopen geen boot om winst te maken. We kopen haar om zondagochtenden met spiegelglad water te ontwaken op de Foppenplas, om onverwachte gesprekken in een vreemde haven, om dat ene moment waarop alles klopt: motor die tevreden snort, een bruisend zog, koffie die nét niet overloopt.
En als je dan na jaren besluit te verkopen, en je krijgt “ongeveer terug wat je ervoor gaf” dan is dat misschien wel de echte winst. De herinneringen zijn immers belastingvrij.
Dus ja, winst maak je bij het kopen. Maar de waarde? Die ontstaat pas als je de trossen losgooit.